Ταξίδι στο Χρόνο

“Ακολουθήστε το μαγευτικό ταξίδι μας στον χρόνο—μια ιστορία γεμάτη χορευτικά βήματα, δημιουργία και ατελείωτη έμπνευση.”

Το 1993, κάτι πρωτοποριακό γεννιέται στη Μεσαρά. Μια νέα σχολή χορού ιδρύεται στις Μοίρες, διαφορετική από τις παραδοσιακές σχολές χορού που γνώριζε η περιοχή μέχρι τότε. Η σχολή μπαλέτου της Ροδούλας Ζωζωνάκη φέρνει το κλασικό μπαλέτο και τον μοντέρνο χορό στο προσκήνιο, ταράζοντας τα νερά της τοπικής κουλτούρας. Οι ντόπιοι αναρωτιούνται: ‘Τι είναι τελικά αυτό το κλασικό μπαλέτο και οι μοντέρνοι χοροί;’ Έτσι ξεκινά ένα ταξίδι που θα άλλαζε την πορεία του χορού στη Μεσαρά.

1993:
Το ταξίδι ξεκινά

Το 1994, η σχολή χορού πιστοποιείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και ξεκινά επίσημα τη λειτουργία της ως αναγνωρισμένη σχολή χορού. Με αυτό το σημαντικό ορόσημο, οι πρώτες μαθήτριες κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον μαγικό κόσμο του χορού.

Το 1995, πραγματοποιείται η πρώτη παράσταση της σχολής, στην αίθουσα του Αγίου Νεκταρίου, μιας και δεν υπήρχε άλλος κατάλληλος χώρος για να «φιλοξενήσει» τις πρώτες χορεύτριες. Η παράσταση περιλαμβάνει μια ποικιλία χορευτικών ειδών, όπως το κλασικό μπαλέτο, ο μοντέρνος και το κάρακτερ, αν και τα χορευτικά κομμάτια δεν ήταν συνδεδεμένα κάτω από κάποιο συγκεκριμένο θέμα. Αυτή η πρώτη εκδήλωση αποτέλεσε την αρχή μιας παράδοσης που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με τη σχολή να παρουσιάζει μεγάλες παραστάσεις κάθε δύο χρόνια.

Το 1996, δεν πραγματοποιείται τελική παράσταση. Ωστόσο, η σχολή ανοίγει τις πόρτες της στους γονείς και φίλους με τα πρώτα «ανοιχτά μαθήματα». Αυτά τα μαθήματα δίνουν τη δυνατότητα στους επισκέπτες να δουν πώς διδάσκονται οι μαθήτριες κλασικό και μοντέρνο χορό και να συμμετέχουν στη χαρά της δημιουργικής διαδικασίας.

Το 1997, οι μαθήτριες της σχολής επιστρέφουν στη σκηνή για τη δεύτερη μεγάλη παράσταση τους, ξανά στην αίθουσα του Αγίου Νεκταρίου. Το κλασικό μπαλέτο εναλλάσσεται με τον μοντέρνο χορό μέσα από ποικίλες και εκφραστικές χορογραφίες, αναδεικνύοντας την εξέλιξη και την πρόοδο των μαθητριών.

Αυτά τα πρώτα χρόνια αποτελούν τα θεμέλια για τη σχολή, δείχνοντας τη δέσμευση της να καλλιεργεί την τέχνη του χορού και να δημιουργεί μια κοινότητα γύρω από τη δημιουργικότητα και την έκφραση.

1994 - 1997:
Τα Πρώτα Βήματα

Μετά τα πρώτα χρόνια θεμελίωσης, η σχολή συνεχίζει να εξελίσσεται. Το 1998, η χρονιά δεν περιλαμβάνει μεγάλη παράσταση, καθώς οι μαθήτριες χρειάζονταν περισσότερο χρόνο για να εμπλουτίσουν τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους. Ωστόσο, διοργανώθηκε ένα ακόμη «ανοιχτό μάθημα» στον χώρο της σχολής, όπου οι γονείς και οι φίλοι είχαν την ευκαιρία να δουν την πρόοδο και τη δουλειά των μαθητριών.

Το 1999 σηματοδοτεί την αρχή των θεματικών παραστάσεων. Η πρώτη παράσταση με συγκεκριμένο θέμα, με τίτλο «Ο Βυθός και οι Εποχές», εμπνέεται από τη φύση. Τα ανοιχτά μαθήματα συνεχίζονται το 2000, καθιερώνοντας αυτή την πρακτική ως έναν τρόπο σύνδεσης της σχολής με την κοινότητα.

Η χρονιά 2001-2002 είναι ξεχωριστή, καθώς πέρα από το καθιερωμένο ανοιχτό μάθημα, 4 μαθήτριες συμμετέχουν στον 3ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Χορού «Τερψιχόρης Έργα» στο Ηράκλειο, αποσπώντας πολύ καλές κριτικές στην κατηγορία του κλασικού χορού 7-9 ετών. Αυτή η διάκριση υπογραμμίζει την ποιότητα και τη δέσμευση της σχολής στην καλλιτεχνική εκπαίδευση.

Το 2003 φέρνει μια σημαντική αλλαγή: οι παραστάσεις μεταφέρονται στο Πολύκεντρο του Δήμου Μοιρών, έναν χώρο που μπορεί να φιλοξενήσει το συνεχώς αυξανόμενο κοινό της σχολής. Η παράσταση της χρονιάς, με τίτλο «Φεύγοντας για το Άμστερνταμ», εκφράζει τη φιλοδοξία της σχολής να εξερευνήσει νέες δημιουργικές κατευθύνσεις.

Αυτά τα χρόνια καθόρισαν τη δημιουργικότητα και την ανάπτυξη της σχολής, εδραιώνοντάς την ως έναν χώρο που εμπνέει και προωθεί τη χορευτική τέχνη.

1998 - 2003:
Νέα Ξεκινήματα

Το 2004, η σχολή κάνει ένα τολμηρό βήμα και εγκαινιάζει την παράδοση των ετήσιων παραστάσεων. Αν και εκείνη η χρονιά δεν ήταν προγραμματισμένη για μεγάλη παραγωγή, δασκάλες και μαθήτριες αποφασίζουν να παρουσιάζουν κάθε χρόνο κάτι νέο. Στις ενδιάμεσες χρονιές, μικρότερες παραστάσεις χωρίς συγκεκριμένο θέμα γεμίζουν τη σκηνή με δημιουργικότητα και πάθος, ενώ οι μεγαλύτερες παραγωγές αντλούν θέματα από το κλασικό μπαλέτο.

Το καλοκαίρι του 2004, η σχολή βρίσκει χορευτική στέγη στο κέντρο διασκεδάσεως «Ερωφίλη», όπου ξεκινούν να παρουσιάζονται αυτές οι μικρότερες παραγωγές. Η επόμενη χρονιά, 2005, αποτελεί ορόσημο, καθώς η σχολή υποδέχεται τον πρώτο της άνδρα μαθητή, σπάζοντας τα στερεότυπα και ανοίγοντας νέους ορίζοντες για το δυναμικό της. Εκείνη τη χρονιά, η παράσταση χωρίζεται σε δύο μέρη: ένα «Αφιέρωμα στον Ελληνικό Κινηματογράφο» για το μοντέρνο και σύγχρονο χορό και το μπαλέτο «Οι Περιπέτειες της Μπαλέτιας» για το κλασικό κομμάτι.

Το 2006, η σχολή καλωσορίζει μία νέα δασκάλα, πρώην μαθήτρια της, που εμπλουτίζει το πρόγραμμα με latin και ευρωπαϊκούς χορούς. Η χρονιά αυτή σηματοδοτεί μια νέα αρχή, καθώς οι μεγαλύτερες μαθήτριες αρχίζουν να δημιουργούν τις δικές τους χορογραφίες, εκφράζοντας τον εσωτερικό τους κόσμο μέσα από τη γλώσσα του χορού.

Το 2007, η παράσταση επιστρέφει στο Πολύκεντρο Μοιρών. Το πρώτο μέρος, αφιερωμένο στο κλασικό μπαλέτο, παρουσιάζει τη «Δημιουργία των 4 Εποχών». Στο δεύτερο μέρος, ο σύγχρονος και μοντέρνος χορός συνδυάζονται σε ένα «Αφιέρωμα στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο». Εκείνη τη χρονιά, δύο αγόρια της σχολής παρουσιάζουν για πρωτη φορά μια δικη τους δυναμική χορογραφία hip-hop, αποδεικνύοντας τη συνεχή εξέλιξη και πολυμορφία του προγράμματος.

Το καλοκαίρι του 2008, η παράσταση δεν είχε συγκεκριμένο θέμα, αλλά το μαθητικό δυναμικό εντυπωσιάζει με την εκφραστικότητα και τη δημιουργικότητά του. Τα παιδιά συνεχίζουν την παράδοση των προσωπικών τους χορογραφιών, αποδεικνύοντας ότι η σχολή δεν είναι μόνο ένας χώρος μάθησης, αλλά και έμπνευσης. Για πρώτη φορά, μια ομάδα τριών αγοριών παρουσιάζει δικές της δημιουργίες, ενώ νέες μορφές χορού, όπως το oriental, κάνουν την εμφάνισή τους, διευρύνοντας ακόμα περισσότερο τους ορίζοντες της σχολής.

Αυτά τα χρόνια χαρακτηρίζονται από εξέλιξη, δημιουργικότητα και πρωτοπορία, με τη σχολή να καθιερώνεται ως ένας χώρος που ενώνει παραδόσεις και καινοτομία, προωθώντας την έκφραση μέσα από την τέχνη του χορού.

2004 - 2008:
Μία Νέα Εποχή

Το 2009, η σχολή ανεβάζει την παράσταση «Έρωτας και Ψυχή», εμπνευσμένη από την ελληνική μυθολογία, αναδεικνύοντας την αφήγηση μέσα από το κλασικό μπαλέτο. Το δεύτερο μέρος της παράστασης περιλαμβάνει μοντέρνες χορογραφίες που εξερευνούν συναισθήματα, όπως χαρά, λύπη, θυμός και νοσταλγία, δίνοντας έμφαση στην εκφραστικότητα του χορού.

Το καλοκαίρι του 2010, η τελευταία παράσταση στο Πολύκεντρο Μοιρών παρουσιάζει ένα διαφορετικό ύφος, με τις χορογραφίες να διαδέχονται η μία την άλλη χωρίς συγκεκριμένο θέμα. Εκείνη τη χρονιά, οι μεγαλύτερες μαθήτριες της σχολής παρουσιάζουν τις δικές τους δημιουργίες, εμπλουτίζοντας το πρόγραμμα με την προσωπική τους καλλιτεχνική ματιά.

Το 2011 φέρνει μια μεγάλη αλλαγή: οι παραστάσεις μεταφέρονται στο κλειστό γυμναστήριο Μοιρών, έναν χώρο που συνεχίζει μέχρι σήμερα να φιλοξενεί τις χορευτικές ανησυχίες της σχολής. Η παράσταση εκείνης της χρονιάς περιλαμβάνει μια διασκευή του κλασικού παραμυθιού «Η Ωραία Κοιμωμένη», σε μουσική Πιοτρ Τσαϊκόφσκι. Το δεύτερο μέρος, αφιερωμένο στον μοντέρνο χορό, αφήνει πίσω τη θεματική προσέγγιση και δίνει έμφαση στη δημιουργική ελευθερία των μαθητριών. Ξεχωριστό στιγμιότυπο της βραδιάς είναι μια συγκινητική χορογραφία δύο αποφοίτων, οι οποίες επιστρέφουν για να ευχαριστήσουν τη σχολή που τις διαμόρφωσε.

Το 2012, οι μαθητές της σχολής παρουσιάζουν ένα ποικιλόμορφο πρόγραμμα που περιλαμβάνει μοντέρνο, ευρωπαϊκούς, latin και oriental χορούς. Τέσσερις μαθήτριες παρουσιάζουν δικές τους δημιουργίες, ενώ οι μεγαλύτερες μαθήτριες αποχαιρετούν τη σχολή με μια χορευτική υπόκλιση, ετοιμάζοντας το επόμενο βήμα τους στον κόσμο του χορού.

Το καλοκαίρι του 2013, η σχολή ανεβάζει μια εντυπωσιακή διασκευή της «Κοπέλιας» στο πρώτο μέρος της παράστασης, ενώ στο δεύτερο παρουσιάζει την ιστορία του χορού μέσα στο χρόνο, από το oriental ως τη zumba. Η δημιουργικότητα των μαθητών συνεχίζεται με δύο ομάδες εν δυνάμει χορογράφων, αποδεικνύοντας ότι η σχολή αποτελεί θερμοκήπιο ταλέντου και καλλιτεχνικής έκφρασης.

Αυτά τα χρόνια χαρακτηρίζονται από σημαντική καλλιτεχνική εξέλιξη, με τη σχολή να συνεχίζει να εμπνέει τους μαθητές της να δημιουργούν, να εξερευνούν και να εκφράζονται μέσα από την τέχνη του χορού.

2009 - 2013:
Εξέλιξη

Η χορευτική χρονιά του 2014 είναι μια χρονιά-ορόσημο, καθώς η σχολή γιορτάζει τα 20ά της γενέθλια. Δύο δεκαετίες γεμάτες δημιουργία, τέχνη και αφοσίωση στη διδασκαλία του χορού τιμώνται με μία επετειακή παράσταση που ξεχειλίζει από αναμνήσεις, συγκίνηση και εκπλήξεις

Το Κλασικό Μέρος: Η Λίμνη των Κύκνων

Μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς και εκπαίδευσης, οι μαθήτριες της σχολής ανεβαίνουν στη σκηνή για να παρουσιάσουν ένα απόσπασμα από το κορυφαίο έργο της «Λίμνης των Κύκνων», σε μουσική του Πιοτρ Τσαϊκόφσκι και χορογραφίες του Μάριους Πετιπά. Αυτή η επιλογή δεν είναι τυχαία, καθώς αποτυπώνει την πρόοδο και την καλλιτεχνική ωριμότητα των μαθητριών, ενώ αποτελεί έναν φόρο τιμής στο κλασικό μπαλέτο.

Αναδρομή στη Διαδρομή της Σχολής

Στο δεύτερο μέρος της παράστασης, γίνεται μια συγκινητική αναδρομή στην 20ετή πορεία της σχολής. Για να τιμηθεί αυτή η διαδρομή, αναβιώνονται χαρακτηριστικές χορογραφίες από κάθε χρονιά, παρουσιάζοντας την εξέλιξη της σχολής μέσα από τα μάτια και τις κινήσεις των μαθητριών του 2014.

Η Δύναμη των Δασκάλων και των Μαθητριών

Η σχολή όλα αυτά τα χρόνια στηρίχθηκε στην καθοδήγηση της διευθύντριας Ροδούλας Ζωζωνάκη, αλλά και στη συνεργασία με σημαντικές δασκάλες χορού, όπως η Τάνια Βόλκοβα, η Τζίνα Μιχελιδάκη, η Ειρήνη Καρουζάκη, η Σόνια Μάρη, η Μελίς Ελίζα, καθώς και τις εμψυχώτριες θεατρικού παιχνιδιού Μαρία Βασιλάκη και Αθηνά Τριαματάκη.

Οι μαθήτριες της σχολής, εμπνευσμένες από τις δασκάλες και τη δημιουργική ατμόσφαιρα, εξελίχθηκαν σε σημαντικά ταλέντα. Πέντε από αυτές είναι πλέον διπλωματούχες δασκάλες χορού, έχοντας ολοκληρώσει επαγγελματικές σπουδές στην Αθήνα, ενώ πολλές άλλες συνεχίζουν να ενσωματώνουν τον χορό στη ζωή τους, είτε ως χορεύτριες είτε ως δημιουργικά μυαλά στον καλλιτεχνικό χώρο.

Μια Κληρονομιά που Συνεχίζεται

Η χορευτική χρονιά του 2014 δεν ήταν μόνο μια γιορτή για τα 20 χρόνια της σχολής, αλλά και μια επιβεβαίωση του οράματος που τη διακρίνει: η δημιουργία ενός χώρου όπου η τέχνη του χορού δεν είναι απλώς μάθηση, αλλά τρόπος ζωής και έκφρασης.

2013 - 2014:
20 Χρόνια Χορού

Η σχολή συνεχίζει δυναμικά, ανοίγοντας το επόμενο κεφάλαιο της καλλιτεχνικής της πορείας. Με τον χορό να γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των μαθητριών, οι παραστάσεις εξελίσσονται σε θεάματα υψηλής αισθητικής, με το κλασικό μπαλέτο να παραμένει στο επίκεντρο και τον σύγχρονο χορό να εμπλουτίζεται με νέες επιρροές.

Το 2015, οι μαθήτριες παρουσιάζουν το παραμυθένιο μπαλέτο «Σταχτοπούτα», σε μουσική Σεργκέι Προκόφιεφ και χορογραφίες Ροστισλάβ Ζαχάρωφ, γεμίζοντας τη σκηνή του κλειστού γυμναστηρίου Μοιρών με φαντασία και μαγεία. Στο δεύτερο μέρος της παράστασης, οι σύγχρονες και μοντέρνες χορογραφίες αντλούν έμπνευση από τον «Παιδικό Κινηματογράφο». Εκείνη τη χρονιά, επτά χορευτικές ομάδες παρουσιάζουν δικές τους δημιουργίες, αναδεικνύοντας το ταλέντο και τη δημιουργικότητα των μαθητριών.

Το 2016, το κοινό παρακολουθεί ένα απόσπασμα από τη β’ πράξη του ρομαντικού μπαλέτου «Ζιζέλ», σε μουσική Αντόλφ Άνταμ και χορογραφίες του Μάριους Πετιπά. Το έργο, που εξυμνεί την άδολη αγάπη και τις ανθρώπινες συγκρούσεις, εντυπωσιάζει με τη συναισθηματική του ένταση. Το δεύτερο μέρος της παράστασης περιλαμβάνει χορογραφίες σε σύγχρονους, μοντέρνους, latin και oriental ρυθμούς, με τις μαθήτριες να πρωταγωνιστούν και σε ομαδικές χορογραφίες που εμπνεύστηκαν οι ίδιες.

Το 2017, η σχολή παρουσιάζει τον αγαπημένο «Καρυοθραύστη», σε μουσική Πιοτρ Τσαϊκόφσκι, μεταφέροντας τη μαγεία των Χριστουγέννων στη σκηνή ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι. Η παράσταση αυτή αποτελεί μία από τις πιο απαιτητικές παραγωγές της σχολής, αναδεικνύοντας την εξέλιξη και την αφοσίωση των μαθητριών. Στο δεύτερο μέρος, οι χορογραφίες περιλαμβάνουν τραγούδια από το ελληνικό μουσικό ρεπερτόριο, ενώ για πρώτη φορά παρουσιάζεται ένα συγκινητικό σόλο από μαθήτρια, κερδίζοντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού.

Αυτή η περίοδος χαρακτηρίζεται από την επέκταση των οριζόντων της σχολής, με κάθε παράσταση να αποτελεί ένα μοναδικό καλλιτεχνικό γεγονός. Οι μαθήτριες, καθοδηγούμενες από τις δασκάλες τους, εξελίσσονται τόσο τεχνικά όσο και εκφραστικά, φέρνοντας τον χορό πιο κοντά στην τοπική κοινότητα.

2014 - 2017:
Η 3η Δεκαετία

Το 2018, οι μαθήτριες της σχολής ζωντανεύουν τη διασκευή του κλασικού μπαλέτου «Ο Κουρσάρος», εμπνευσμένο από το ποίημα του Λόρδου Βύρωνα. Το έργο, που παρουσιάζει τις περιπέτειες ενός πειρατή, εντυπωσιάζει με τη δραματικότητα και την ένταση του. Στο δεύτερο μέρος της παράστασης, οι σύγχρονες και μοντέρνες χορογραφίες γεμίζουν τη σκηνή με ενέργεια, ενώ ομάδες μαθητριών παρουσιάζουν δικές τους δημιουργίες.

Το 2019, η σχολή ανεβάζει την «Κακοφυλαγμένη Κόρη», ένα κωμικό μπαλέτο γεμάτο χαρά και ζωντάνια, το οποίο γίνεται αγαπητό τόσο από τις μαθήτριες όσο και από το κοινό. Στο δεύτερο μέρος, οι μαθήτριες παρουσιάζουν χορογραφίες σύγχρονου και latin χορού, αναδεικνύοντας την ποικιλία του προγράμματος της σχολής.

Το 2020 και το 2021, η πανδημία του κορωνοϊού φέρνει πρωτόγνωρες προκλήσεις. Οι δραστηριότητες της σχολής αναστέλλονται, με τις μαθήτριες να στερούνται τη χαρά της σκηνής και της ομαδικότητας. Ωστόσο, η σχολή παραμένει κοντά στους μαθητές της, κρατώντας ζωντανή τη σύνδεση με τον χορό μέσα από δημιουργικές προσεγγίσεις.

Το 2022, η σχολή ανοίγει ξανά τις πόρτες της και επιστρέφει δυναμικά στις καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Οι μαθήτριες συμμετέχουν σε χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις του Δήμου Φαιστού, ενώ το καλοκαίρι παρουσιάζουν παραστάσεις εμπνευσμένες από αγαπημένα musicals. Κάποιες από αυτές τις χορογραφίες φιλοξενούνται στις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου στην πλατεία Τυμπακίου, ενισχύοντας την παρουσία της σχολής στην τοπική κοινότητα.

Το 2023 είναι μια χρονιά γεμάτη δράσεις και καινοτομίες. Η σχολή συμμετέχει σε πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις, όπως το Mellon Run, και αναβιώνει τη μεγάλη παράσταση με μια μοναδική διασκευή του «Peter Pan». Αυτή τη φορά, όλα τα είδη χορού – κλασικό, σύγχρονο και μοντέρνο – συνυπάρχουν αρμονικά, δημιουργώντας μια ενιαία χορευτική αφήγηση που συναρπάζει το κοινό. Παράλληλα, δύο μαθήτριες διαπρέπουν στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Χορού Τερψιχόρης Έργα, αποσπώντας σημαντικές διακρίσεις.

Αυτή η περίοδος είναι αφιερωμένη στη δημιουργικότητα, την αντοχή και την αναγέννηση. Η σχολή Cambré, με την αδιάκοπη προσπάθεια των δασκάλων και την αφοσίωση των μαθητριών, αποδεικνύει ότι ο χορός μπορεί να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο και να συνεχίσει να εμπνέει.

2018 - 2023:
Αναγέννηση

Μια χρονιά ορόσημο

Η σχολή Cambré Dance School γιορτάζει φέτος 30 χρόνια αφοσίωσης στην τέχνη του χορού. Από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα, έχει μετατραπεί σε ένα κέντρο δημιουργικότητας, έκφρασης και καλλιτεχνικής παιδείας για τη Μεσαρά.

Δράσεις και συμμετοχές

Η φετινή χρονιά ήταν γεμάτη δράσεις που αναδεικνύουν το δημιουργικό πνεύμα της σχολής και τη σύνδεσή της με την τοπική κοινότητα:

• Στις 1 Νοεμβρίου, η σχολή γιόρτασε την Παγκόσμια Ημέρα Μπαλέτου με μια εντυπωσιακή φωτογράφιση όλων των τμημάτων.

• Τα Χριστούγεννα, οι μαθήτριες συμμετείχαν στη φωταγώγηση του δέντρου στην πλατεία του Τυμπακίου, παρουσιάζοντας μια χορογραφία γεμάτη χαρά και γιορτινή διάθεση.

• Το Φεβρουάριο, η σχολή συμμετείχε για δεύτερη χρονιά στο καρναβάλι του Τυμπακίου, φέρνοντας ρυθμό και χρώμα στους δρόμους της περιοχής.

Επετειακή παράσταση

Η χρονιά κορυφώθηκε με την επετειακή παράσταση για τα 30 χρόνια λειτουργίας της σχολής. Η παράσταση, αφιερωμένη σε αυτό το μεγάλο ταξίδι, συνδύασε αρμονικά όλα τα είδη χορού – κλασικό, σύγχρονο και μοντέρνο – αποδεικνύοντας την καλλιτεχνική εξέλιξη και αφοσίωση της σχολής.

Μια νέα αρχή

Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, η Cambré Dance School υπόσχεται να συνεχίσει το ταξίδι της, γεμάτη όρεξη για δημιουργία και νέες προκλήσεις.

Αυτή η χρονιά δεν είναι μόνο το τέλος μιας εποχής, αλλά και η αρχή μιας νέας, γεμάτης υποσχέσεις για ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες.

2023 - 2024:
30 Χρόνια Χορού